Pierwszy kościół zbudowano z drewna, nieznana jest jego lokalizacja. Jak również nieznana jest liczba świątyń, które w Górze gromadziły wiernych.
Wizytacja z 1702r. wspomina budynek drewniany. Później kronikarz zanotował, że budynek jest konstrukcji szkieletowej. Obecny kościół zbudowano w latach 1911-12 staraniem ówczesnego proboszcza Jana Felskiego. Konsekrował go 20 czerwca 1912r. biskup Jakub Klunder, ówczesny sufragan Chełmiński. Kościół ten należy do ciekawych przykładów budowli neobarokowej niezbyt często występujących na terenie Pomorza. Jego wartość podnosi dobrze zachowana, urozmaicona bryła oraz wnętrze o harmonijnie skomponowanym wystroju malarskim, reprezentującym dobry poziom artystyczny, współgrającym z podziałami architektonicznymi i wyposażeniem. Zaprojektował go architekt Hosfeld z Ministerstwa Robót Publicznych w Berlinie. Polichromie wnętrza wykonał malarz Walldorf. Obrazy w ołtarzach bocznych malarz Asbach. 17 głosowe organy firma O.Heinrichsdorf z Gdańska.
Pierwszy kościół i następne, fundowane przez panujących władców, były na ich utrzymaniu. Byli to Książęta Pomorscy a poźniej Królowie Polscy, którzy opiekę nad kościołem powierzali miejscowym gospodarzom tej ziemi. Od początku XX w. ciężar ten spoczywa na wiernych. Obecny zbudowano wysiłkiem miejscowej ludności i z ofiar zebranych w ówczesnej Diecezji Chełmińskiej. W Archiwum zachowały się odcinki pocztowe nadsyłanych pieniędzy. Od lat 90-tych XX w. remonty i renowacje dokonywane są wysiłkiem dzisiejszych mieszkańców ze znaczącym udziałem zacnych sponsorów. Konserwacje wystroju wnętrza wykonała Pracownia Konserwacji Dzieł Sztuki pana mgr Andrzeja Paczesnego z Sopotu.
Ważniejsze zabytki
Krzyż - późnorenesansowy z przełomu XVI/XVII w.
Ołtarz główny - z 1 połowy XVII w. twórca nieznany.
Obraz "Pokłon trzech króli" barokowy - z 2 połowy XVIII w.
Feretron - rokokowy z 2 połowy XVIII w.
Kaplica cmentarna (budynek z XIX w.). Plebania ma około 150 lat. Przebudowywana w XX w., nie zachowała dawnego charakteru. Pozostałe budynki z przełomu XIX i XX w. Wszystko razem z pobliskimi domostwami nadaje wsi wygląd o charakterystycznej starej zabudowie.
